Wersja angielska | English version




Udział wzięło 94 pianistów z 25 krajów krajów

System kwalifikacji różnił się w sposób zasadniczy od regulaminów poprzednich konkursów. Ocena gry uczestników Konkursu opierała się na dwóch systemach.

S y s t e m A
polegał na postawieniu przy każdym nazwisku z listy uczestników oceny w formie "tak" lub "nie". Po każdym z trzech pierwszych etapów system ten kwalifikował (bądź nie) do przejścia do kolejnego etapu; był też podstawą przyznawania nagród specjalnych.
S y s t e m B
polegał na punktacji:
  • po I, II i III etapie w skali od 1 do100, jako system wspomagający
  • po finale w skali od 1 do 12 punktów, jako system stosowany przy przyznawaniu nagród regulaminowych
    Po zakończeniu przesłuchań danego etapu i dokonaniu obliczeń Jurorzy otrzymywali wyniki przesłuchań w formie wykazu liczb głosów "tak", uszeregowanych od liczby najwyższej do najniższej, jednakże bez średnich arytmetycznych ocen punktowych. Jury decydowało drogą jawnego głosowania, przy której pozycji zamknąć wykaz głosów "tak" kwalifikujących do przejścia do kolejnego etapu. W przypadku niemożności wyłonienia pełnej grupy kandydatów do kolejnych etapów systemem A wykorzystywano system B, dopuszczając kolejnych najwyżej punktowanych uczestników. Liczbę dopuszczonych do kolejnych etapów określał regulamin Konkursu.

    I nagroda

    Yundi Li (Chiny)

    II nagroda

    Ingrid Fliter (Argentyna)

    III nagroda

    Alexander Kobrin (Rosja)

    IV nagroda

    Sa Chen (Chiny)

    V nagroda

    Alberto Nose (Włochy)

    VI nagroda

    Mika Sato (Japonia)

    Nagroda ex aequo Towarzystwa im. Fryderyka Chopina i Miasta Stołecznego Warszawy za najlepsze wykonanie poloneza -

    Sa Chen (Chiny), Yundi Li (Chiny)

    Nagroda Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków - nie przyznano

    Nagroda Filharmonii Narodowej za najlepsze wykonanie koncertu - nie przyznano

    Wyróżnienia:

    Ning An (Stany Zjednoczone), Etsuko Hirose (Francja), Valentina Igoshina (Rosja), Radosław Sobczak (Polska), Nicolas Stavy (Francja), Mihaela Ursuleasa (Rumunia).




    Poprzednia strona | Spis treści | Życie | Twórczość | Tradycja